İlçemiz Gediz Vadisi üzerinde kurulmuştur. Gediz Nehri İlçeyi doğudan batıya doğru katetmektedir. Etrafında verimli tarım alanları vardır. Kuzey ve güneyi dağlık, engebeli bir arazi yapısına sahiptir. Kuzeyinde Aysekiz Tepesi (Çal Dağı 1034 m.), güneyinde ise Bozdağların devamı olan Çatma Dağı (1337 m.) vardır. Bu dağların doğu tarafına doğru Dümentepe (1280 m.), Çobandede (1168 m.), Karlıktepe (1000 m.), Çal Dağı (1181 m.); Kemalpaşa-Bayındır-Turgutlu sınırında ise Akçaoluk (1220 m.) dağları vardır.

TURGUTLU VE ÇEVRESİNİN JEOLOJİK/JEOMORFOLOJİK ÖZELLİKLERİ Turgutlu ve yakın çevresinin içinde yer aldığı Orta Gediz Havzasının temelini oluşturan en yaşlı birimi Menderes Masifinin bir parçası olan ve ilçenin güneyinde bulunan Bozdağ kütlesidir. Bozdağ metamorfik kütlesi Paleozoyik sist serisi ile bunlardan daha yaşlı kompleks gnayslardan oluşmuştur. Turgutlu ve çevresinde, kuvaterner alüviyonlarla temsil edilmekte olup, bunlar ova tabanlarında bulunur. Orta Gediz grabenin ekonomik açıdan can damarı olan, alüviyonla örtülü, büyük bir tarımsal potansiyele sahip durumdaki Turgutlu ve çevresindeki ovalar ayırt edilebilir. Turgutlu'nun güneyinde bulunan Bozdag kütlesine ova tabanından geçis, çok dik yamaçlarla olmaktadır. Bu çevrede sıklıkla gözlenen eğim kırıklıkları, Salihli-Kurşunlu ve Çamurhamamı gibi sıcak su kaynakları hiç şüphesiz bu fayların en önemli delilleridir. Turgutlu'nun kuzeyindeki Çaldağ kütlesi de Bozdağ kütlesinde olduğu gibi tektonik hareketlerden etkilenmiş, güney ve doğusundakı fay diklikleriyle ova tabanına inmektedir. Çaldağ yamaçlarıyla ova tabanının birleştiği yerde sıcak su kaynakları (Urganlı Kaplıcaları) bulunmaktadır. Çaldağ ile Bozdağ arasındaki tektonik depresyonların tabanı alüvyal ovalar şeklinde gelişme göstermiştir. Bu ovaların güney kenarları boyunca yer alan koni ve yelpazelerin üzerinde büyük yerleşim alanları kurulmuştur. Irlamaz deresinin oluşturduğu yelpaze üzerinde de Turgutlu kurulmuştur.

İKLİMİ : Turgutlu'da Akdeniz iklimi özellikleri belirgin olarak yaşanır. Yazları sıcak ve kurak, kışları ılık ve orta derecede yağışlıdır. Turgutlu ve civarında ortalama teorik güneşlenme süresi 12 saattir. Atmosfer aktivitesinin düşük olduğu yaz aylarında gerçek güneşlenme süresi 4 saat civarindadır. Güneş ışınlarının geliş açısı 21 Aralık tarihinde 27 48, maksimum değer 21 Haziran tarihinde 74 58'dir. Turgutlu ve yakın çevresi subtropikal iklim şartlarına sahiptir. Yıllık sıcaklık ortalaması 17 C dolayındadır. Yılın en düşük sıcaklık ortalaması 3 C, en yüksek sıcaklık ortalaması 31 C olup en yüksek sıcaklık Temmuz'da 44 C olarak tespit edilmiştir. Günlük rüzgar verileri incelendiğinde, en yüksek frekans (% 30) batı sektörlü rüzgarlara aittir. Bunun ardından güneybatı ve kuzeybatı yönlü hava akımları gelir. Turgutlu'nun ortalama nispi nem değerleri; kış aylarında ortalama % 70-75 gibi yüksek değerler kaydedilirken, bu değerler Temmuzda en düşük (% 44-49) seviyeye gelmektedir. Bulutluluk değerleri genel olarak düşüktür. Yıl içindeki genel seyrine bakıldığında kış aylarında 5.3 ile 6.4 arası, ilkbaharda 3.6 ile 5.3 arasında yer alan bulutluluk değerleri, yaz aylarında (Ağustos) 1.1. gibi oldukça düşük değerlere ulaşır. Turgutlu ve çevresinde, yıl içinde elde edilen yağışın önemli bölümü kış mevsiminde gerçekleşmektedir. Yaza girildiğinde bölgeyi kuru ve daha stabil hava kütleleri etkisi altına alır. Burada etkili olan yağış rejim tipi "Akdeniz Tipi"dir. Yıllık yağış ortalaması 660-670 mm. civarındadır.

BİTKİ ÖRTÜSÜ : Turgutlu ve çevresinde, Akdeniz iklimi etkisi altında Doğu Akdeniz lejyonuna ait kserofit karakterde bitki formasyonları yaygındır. Bölgenin klimaks bitkisi kızılçamdır. Çeşitli medeniyetlerin kurulup geliştiği yörede yüzyıllar boyu süren tahripler, bugünkü bitki topluluklarının doğal yayılışını ve kompozisyonunu değiştirmiştir. Dağların yüksek kesimleri ormanlıktır. Dağlık kısım ve engebeli arazi, kızılçam, karaçam ve 25 çesit meşe ile diğer Akdeniz Bölgesi karakteristiği gösteren bitki örtüsü ile kaplıdır. Turgutlu'da 24.000 hektar orman vardır. Bunun 4.700 hektarı baltalık ormandır. İlçenin ormanları güneydeki Çatma, Dümen ve Çobandede dağlarının kuzey meyillerini kaplar. Aynı şekilde kuzeyindeki Çal Dağının güney eteklerinde de orman bulunmaktadır. Çatma ve Dümen Dağındaki ormanlar meşe ormanı olup, Çobandede ve Çaldağı ormanları ise çamdır. Daha ziyade koru manzarası arzeder. En verimli ormanlar olan Çobandede tepesinin doğusundaki Ispiroğlu ile aynı tepenin kuzeyindeki Karlık ise karaçam ormanlarıdır.

YERALTI KAYNAKLARI : Turgutlu'da yer altı kaynakları olarak kaya çeşitleri, maden zuhurları, termal kaplıcalar, mermerler ve toprak sanayii hammaddesi dikkati çekmektedir.

Demir Madeni : Çaldağı yöresindeki Aysekizi Tepesi ile Kurt Kayası civarında bulunduğu bilinmektedir. M.T.A. Enstitüsünce yapılan etütler sonucunda bu bölgede 500.000 ton civarında işletilebilir durumda cevher rezervi bulunduğu anlaşılmıştır.

Nikel Madeni : M.T.A. Enstitüsünden yapılan açıklamalarda yine Çaldağı yöresinde ülkemiz için önemli olan ve ülkemizin hiçbir yerinde bulunmayan Nikel Rezervinin bulunduğu anlaşılmıştır. Bugüne kadar nikel alaşımı çeliklerin ithal yolu ile karşılandığı göz önüne alınırsa tespit edilen cevher rezervinin ülkemiz ekonomisine katkıları kuşkusuz çok büyük olacaktır. Yapılan arama çalışmaları sonucunda 25.000.000 ton cevher rezervi bulunduğu tespit edilmiştir. Çaldağındaki nikel yatakları sayesinde iç talebimiz karşılanabileceği gibi ihraç yoluna da gidilebileceği anlaşılmıştır.

Mermerler : İlçemizin Kuzey Doğusunda Urganlı Ilıcaları, Derici ve Cambazlı Köyleri civarında mermer bulunduğu anlaşılmıştır.

Toprak Sanayi Hammadde Killeri : İlçemizde kurulmuş bulunan toprak sanayi, hammadde ihtiyaçlarını, 1981 yılına kadar Çakalazmağı Mevkiinden karşılamaktaydı. Ancak burasının tarıma elverişli olduğunun anlaşılması üzerine, İmar ve İskan Bakanlığı Manisa Bölgesi Toprak Su Gediz Planlama Müdürlüğü Kurumu duruma müdahale etmiş ve 1981 yılından itibaren de toprak sanayi, hammaddesini yapılan etüt ve aramalar sonucunda İlçemizin 2-3 km güneyinde bulunan tarım dışı alanlardan karşılamaya baslamıştır. Etüt edilen bu hammadde mümkün rezervinin 200.000.000 ton, muhtemel rezervinin 350.000.000 ton olduğu tespit edilmiştir. Bu da mevcut sanayicimizin 50 yıllık ihtiyacını karşılayacak miktardadır.